در وصالت چرا بياموزم

در فراقت چرا بياموزم

يا تو با درد من بياميزي

يا من از تو دوا بياموزم

مي گريزي ز من كه نادانم

يا بياميزي يا بياموزم

پيش از اين ناز و خشم مي كردم

تا من از تو جدا بياموزم

چون خدا با تو است در شب و روز

بعد از اين از خدا بياموزم

در فراقت سزاي خود ديدم

چون بديدم سزا بياموزم

خاك پاي ترا به دست آرم

تا از او كيميا بياموزم

آفتاب ترا شوم ذره

معني والضحي بياموزم

كهرباي ترا شوم كاهي

جذبه كهربا بياموزم

از دو عالم دو ديده دوزم

اين من از مصطفي بياموزم

سر ما زاغ و ما طغي را من

جز ازو از كجا بياموزم

در هوايش طواف سازم تا

چون فلك در هوا بياموزم

بند هستي فرو گشادم تا

همچو مه بي قبا بياموزم

همچو ماهي زره ز خود سازم

تا به بحر آشنا بياموزم

همچو دل خون خورم كه تا چون دل

سير بي دست و پا بياموزم

در وفا نيست كس تمام استاد

پس وفا از وفا بياموزم

ختمش اين شد كه خوش لقاي مني

از تو خوش خوش لقا بياموزم